мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніце| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
узмо́глая
м. узмо́глы н. узмо́глае мн. узмо́глыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
узмо́глай, узмо́глае
м. узмо́глага н. узмо́глага мн. узмо́глых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
узмо́глай
м. узмо́гламу н. узмо́гламу мн. узмо́глым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
узмо́глую
м. узмо́глы (неадуш.), узмо́глага (адуш.) н. узмо́глае мн. узмо́глыя (неадуш.), узмо́глых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
узмо́глай, узмо́глаю
м. узмо́глым н. узмо́глым мн. узмо́глымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
узмо́глай
м. узмо́глым н. узмо́глым мн. узмо́глых |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
— Тася, ты мне падабаешся.
— Вацусь, у цябе вельмі добры густ, але вельмі дрэнныя шансы.
uzmohly — беларуская лацінка
Слова узмоглы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове узмоклы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› узмірэ́нне (9)
(6) во́лглы ‹
› узмітусі́цца (11)
(5) во́глы ‹
› узмітусі́ць (10)
(6) змо́глы ‹
› узмо́клы (7)
(7) нямо́глы ‹
› узмо́р'е (7)
(9) занямо́глы ‹
› узмо́цнена (9)
(9) абнямо́глы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
ТСБЛМ з'яўляецца рэрайтам ТСБМ?