аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
упа́дачная
м. упа́дачны н. упа́дачнае мн. упа́дачныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
упа́дачнай, упа́дачнае
м. упа́дачнага н. упа́дачнага мн. упа́дачных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
упа́дачнай
м. упа́дачнаму н. упа́дачнаму мн. упа́дачным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
упа́дачную
м. упа́дачны (неадуш.), упа́дачнага (адуш.) н. упа́дачнае мн. упа́дачныя (неадуш.), упа́дачных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
упа́дачнай, упа́дачнаю
м. упа́дачным н. упа́дачным мн. упа́дачнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
упа́дачнай
м. упа́дачным н. упа́дачным мн. упа́дачных |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
я не душніла, я перфекцыяніст
upadačny — беларуская лацінка
Слова упадачны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове упадніцкі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› упада́ць (7)
(15) бетонаўкла́дачны ‹
› упа́дачнасць (11)
(13) пуцеўкла́дачны ‹
› упа́дачнік (9)
(11) прыкла́дачны ‹
› упадзе́нне (9)
(10) прыпа́дачны ‹
› упа́дзіна (8)
(10) прыпа́дачны ‹
› упадзі́ў (7)
(16) электраперада́чны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.