аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
упро́шаная
м. упро́шаны н. упро́шанае мн. упро́шаныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
упро́шанай, упро́шанае
м. упро́шанага н. упро́шанага мн. упро́шаных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
упро́шанай
м. упро́шанаму н. упро́шанаму мн. упро́шаным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
упро́шаную
м. упро́шаны (неадуш.), упро́шанага (адуш.) н. упро́шанае мн. упро́шаныя (неадуш.), упро́шаных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
упро́шанай, упро́шанаю
м. упро́шаным н. упро́шаным мн. упро́шанымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
упро́шанай
м. упро́шаным н. упро́шаным мн. упро́шаных |
скарбніца
Твая бяда — твая нуда.
Не маё гарыць — не мне тушыць.
То не мая кароўка ўгрузла.
— Ах, я зноў хачу ў Парыж!
— О, а вы былі?
— Не, учора таксама хацела.
uprošany — беларуская лацінка
Слова упрошаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове упрошчаны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› упро́ч (5)
(9) папро́шаны ‹
› упро́чках (8)
(11) перапро́шаны ‹
› упро́чкі (7)
(11) перапро́шаны ‹
› упро́шванне (10)
(10) няўпро́шаны ‹
› упро́швацца (10)
(10) няўпро́шаны ‹
› упро́шваць (9)
(9) няпро́шаны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.