STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова выгартоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
выгарто́ўванне мн. выгарто́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
выгарто́ўвання мн. выгарто́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
выгарто́ўванню мн. выгарто́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
выгарто́ўванне мн. выгарто́ўванні |
| Творны кім? чым? |
выгарто́ўваннем мн. выгарто́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
выгарто́ўванні мн. выгарто́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Сарока сароку бачыць здалёку.
Свой свайго (чорт чорта) пазнаў і на піва пазваў.
— Паехалі да мяне, кіно паглядзім.
— Добрая ідэя. У мяне якраз даўно кіно не было.
vyhartoŭvannie — беларуская лацінка
Слова выгартоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік выгартоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове выгарына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вы́гартавацца (12)
(17) самазагарто́ўванне ‹
› вы́гартаваць (11)
(15) перагарто́ўванне ‹
› выгарта́ць (9)
(14) падгарто́ўванне ‹
› выгарто́ўвацца (13)
(13) аджарто́ўванне ‹
› выгарто́ўваць (12)
(14) паджарто́ўванне ‹
› выгарцо́ўваць (12)
(15) перасарто́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
