выгібанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова выгібанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	выгіба́нне мн. выгіба́нні
Родны каго? чаго?	выгіба́ння мн. выгіба́нняў
Давальны каму? чаму?	выгіба́нню мн. выгіба́нням
Вінавальны каго? што?	выгіба́нне мн. выгіба́нні
Творны кім? чым?	выгіба́ннем мн. выгіба́ннямі
Месны у кім? у чым?	выгіба́нні мн. выгіба́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Твая бяда — твая нуда.
Не маё гарыць — не мне тушыць.
То не мая кароўка ўгрузла.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

vyhibannie — беларуская лацінка

Слова выгібанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: