Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

агент¹, -а, Месны склон -нце, мужчынскі род
  1. Прадстаўнік арганізацыі, установы, які выконвае службовыя, дзелавыя даручэнні. Агент па забеспячэнню. Страхавы агент.
  2. Асоба, якая з'яўляецца стаўленікам каго-н., служыць чыім-н. інтарэсам. Агенты імперыялізму.
  3. Сакрэтны супрацоўнік разведкі якой-н. дзяржавы; шпіён. Атраду таварыша Андрэя даручана ўстанавіць, ці не з'яўляецца гэты «бацька Рудольф» агентам гестапа. ← Барыс Мікуліч.
   [Ад лац. agens, agentis — дзейны.]
агент², -а, Месны склон -нце, мужчынскі род
  кніжны стыль Прычына, якая выклікае тыя або іншыя з'явы ў прыродзе. Мікробы, вірусы — інфекцыйныя агенты.

❌

агент

гэта

— асоба

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова агент
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	аге́нт мн. аге́нты
Родны каго? чаго?	аге́нта мн. аге́нтаў
Давальны каму? чаму?	аге́нту мн. аге́нтам
Вінавальны каго? што?	аге́нта мн. аге́нтаў
Творны кім? чым?	аге́нтам мн. аге́нтамі
Месны у кім? у чым?	аге́нце мн. аге́нтах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

усхадзіўся (раздурэўся) як свіння на дождж

залішне, празмерна (разгуляцца, разысціся, развесяліцца і да т. п.), звычайна ў дачыненні да дзяцей

Слова агент (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік агент — у родным, давальным, творным і месным склоне

агент

Навігатар

Мемчыкі