аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова выгроза
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
выгро́за мн. выгро́зы |
| Родны каго? чаго? |
выгро́зы мн. выгро́з |
| Давальны каму? чаму? |
выгро́зе мн. выгро́зам |
| Вінавальны каго? што? |
выгро́зу мн. выгро́зы |
| Творны кім? чым? |
выгро́зай, выгро́заю мн. выгро́замі |
| Месны у кім? у чым? |
выгро́зе мн. выгро́зах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
У серыяле «Плюрыбус» ёсць персанаж Zosia (Зося). Яна шчаслівая і не збіраецца мяняць імя ў пашпарце. Будзь як Зося.
vyhroza — беларуская лацінка
Слова выгроза (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік выгроза — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове выгружальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вы́граты (7)
(7) загро́за ‹
› вы́грацца (8)
(7) пагро́за ‹
› вы́граць (7)
(12) контрпагро́за ‹
› выгружа́льнік (12)
(8) прыгро́за ‹
› выгружальны (11)
(8) віндро́за ‹
› вы́гружаны (9)
(8) туберо́за ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.