ухваляльны

у слоўніках не сустракаецца

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова ухваляльны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. ухваля́льная м. ухваля́льны н. ухваля́льнае мн. ухваля́льныя
Родны каго? чаго?	ж. ухваля́льнай, ухваля́льнае м. ухваля́льнага н. ухваля́льнага мн. ухваля́льных
Давальны каму? чаму?	ж. ухваля́льнай м. ухваля́льнаму н. ухваля́льнаму мн. ухваля́льным
Вінавальны каго? што?	ж. ухваля́льную м. ухваля́льны, ухваля́льнага н. ухваля́льнае мн. ухваля́льныя
Творны кім? чым?	ж. ухваля́льнай, ухваля́льнаю м. ухваля́льным н. ухваля́льным мн. ухваля́льнымі
Месны у кім? у чым?	ж. ухваля́льнай м. ухваля́льным н. ухваля́льным мн. ухваля́льных

склон

адзіночны лік
ж. — жаночы род
м. — мужчынскі род
н. — ніякі род
множны лік

Назоўны
хто? што?

ж. ухваля́льная
м. ухваля́льны
н. ухваля́льнае

мн. ухваля́льныя

Родны
каго? чаго?

ж. ухваля́льнай, ухваля́льнае
м. ухваля́льнага
н. ухваля́льнага

мн. ухваля́льных

Давальны
каму? чаму?

ж. ухваля́льнай
м. ухваля́льнаму
н. ухваля́льнаму

мн. ухваля́льным

Вінавальны
каго? што?

ж. ухваля́льную
м. ухваля́льны, ухваля́льнага
н. ухваля́льнае

мн. ухваля́льныя

Творны
кім? чым?

ж. ухваля́льнай, ухваля́льнаю
м. ухваля́льным
н. ухваля́льным

мн. ухваля́льнымі

Месны
у кім? у чым?

ж. ухваля́льнай
м. ухваля́льным
н. ухваля́льным

мн. ухваля́льных

скарбніца

Не плюй у крыніцу: прыдзеш па вадзіцу.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).