Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

выезд, -у, Месны склон -дзе, мужчынскі род
  1. Дзеянне паводле дзеяслоў выязджаць (у 1 знач.).
  2. Месца, праз якое выязджаюць адкуль-н., куды-н. Выезд на шашу. ▪ Ціток абышоў усю гэту круговіну лесу, агледзеў, як дбалы гаспадар, усе пад'езды і выезды. ← Мікола Лобан. Мільгаюць голыя дрэвы, руіны, новыя домікі, людзі... Пасля мы ныраем пад арку на выездзе з гарадка. ← Янка Брыль.
  3. устарэлае Коні з экіпажам і вупражжу. І жартавалі мы, што мае Ян Уласны выезд, як вялікі пан. ← Аляксей Зарыцкі.

❌

выезд

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова выезд
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	вы́езд мн. вы́езды
Родны каго? чаго?	вы́езду мн. вы́ездаў
Давальны каму? чаму?	вы́езду мн. вы́ездам
Вінавальны каго? што?	вы́езд мн. вы́езды
Творны кім? чым?	вы́ездам мн. вы́ездамі
Месны у кім? у чым?	вы́ездзе мн. вы́ездах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.

Слова выезд (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік выезд — у родным, давальным, творным і месным склоне

выезд

Навігатар

Мемчыкі