аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова выжлукчванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
выжлу́кчванне мн. выжлу́кчванні |
| Родны каго? чаго? |
выжлу́кчвання мн. выжлу́кчванняў |
| Давальны каму? чаму? |
выжлу́кчванню мн. выжлу́кчванням |
| Вінавальны каго? што? |
выжлу́кчванне мн. выжлу́кчванні |
| Творны кім? чым? |
выжлу́кчваннем мн. выжлу́кчваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
выжлу́кчванні мн. выжлу́кчваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
У дзяцінстве мяне папярэджвалі, што мужчыны могуць падыходзіць, прапаноўваць сэкс, цукеркі, грошы. Я вырасла — і дзе яны?
vyžlukčvannie — беларуская лацінка
Слова выжлукчванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік выжлукчванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове выжлятнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вы́жлукціць (10)
(14) падмагні́чванне ‹
› вы́жлукчаны (10)
(14) размагні́чванне ‹
› вы́жлукчаны (10)
(14) прымагні́чванне ‹
› выжлу́кчвацца (12)
(11) згвалчванне ‹
› выжлу́кчваць (11)
(13) пераве́нчванне ‹
› выжля́тнік (9)
(12) разве́нчванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.