выжлукчванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова выжлукчванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	выжлу́кчванне мн. выжлу́кчванні
Родны каго? чаго?	выжлу́кчвання мн. выжлу́кчванняў
Давальны каму? чаму?	выжлу́кчванню мн. выжлу́кчванням
Вінавальны каго? што?	выжлу́кчванне мн. выжлу́кчванні
Творны кім? чым?	выжлу́кчваннем мн. выжлу́кчваннямі
Месны у кім? у чым?	выжлу́кчванні мн. выжлу́кчваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець

Мяне заўсёды дзівіў той факт, што ўсіх грошай зарабіць нельга… а прапіць ільга!

ільга / льга — можна, магчыма (абласное слова)

vyžlukčvannie — беларуская лацінка

Слова выжлукчванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: