STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова выклапатанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
выклапата́нне мн. выклапата́нні |
| Родны каго? чаго? |
выклапата́ння мн. выклапата́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
выклапата́нню мн. выклапата́нням |
| Вінавальны каго? што? |
выклапата́нне мн. выклапата́нні |
| Творны кім? чым? |
выклапата́ннем мн. выклапата́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
выклапата́нні мн. выклапата́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Сарока сароку бачыць здалёку.
Свой свайго (чорт чорта) пазнаў і на піва пазваў.
З дзяцінства баюся хадзіць да варажбітак. Бо калі яна і сапраўды ўсё бачыць, то скажа: «авохці мне, колькі ж ты драчунькаеш!»
vyklapatannie — беларуская лацінка
Слова выклапатанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік выклапатанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове выклейванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› выкла́дчык (9)
(10) грымата́нне ‹
› выкла́дчыца (10)
(9) лапата́нне ‹
› выкла́дчыцкі (11)
(10) клапата́нне ‹
› вы́клапатаны (11)
(9) шапата́нне ‹
› вы́клапатаны (11)
(10) шалпата́нне ‹
› выклапатацца (12)
(9) тупата́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
