цьмяна-зялёны

гэта

прыметнік
якасны

праскланяць слова цьмяна-зялёны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. цьмя́на-зялёная м. цьмя́на-зялёны н. цьмя́на-зялёнае мн. цьмя́на-зялёныя
Родны каго? чаго?	ж. цьмя́на-зялёнай, цьмя́на-зялёнае м. цьмя́на-зялёнага н. цьмя́на-зялёнага мн. цьмя́на-зялёных
Давальны каму? чаму?	ж. цьмя́на-зялёнай м. цьмя́на-зялёнаму н. цьмя́на-зялёнаму мн. цьмя́на-зялёным
Вінавальны каго? што?	ж. цьмя́на-зялёную м. цьмя́на-зялёны (неадуш.), цьмя́на-зялёнага (адуш.) н. цьмя́на-зялёнае мн. цьмя́на-зялёныя (неадуш.), цьмя́на-зялёных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. цьмя́на-зялёнай, цьмя́на-зялёнаю м. цьмя́на-зялёным н. цьмя́на-зялёным мн. цьмя́на-зялёнымі
Месны у кім? у чым?	ж. цьмя́на-зялёнай м. цьмя́на-зялёным н. цьмя́на-зялёным мн. цьмя́на-зялёных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

На вечарынцы сказалі адчуваць сябе як дома, таму я памыўся пад душам і лёг спаць.

ćmiana-zialiony — беларуская лацінка

Слова цьмяна-зялёны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: