Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

цялячы, -ая, -ае.
  1. Які мае адносіны да цяляці. Цялячае мяса. Цялячая скура. // Зроблены са скуры цяляці. Над плотам паказалася Есіпава галава ў вынашанай цялячай шапцы. ← Ігнат Дуброўскі. // Прыгатаваны з мяса цяляці. Цялячая каўбаса. Цялячыя катлеты.
  2. Такі, як у цяляці; падобны да таго, які бывае ў цяляці. Даваў пытанні тоўсты з цялячым выглядам старшы з жандармерыі. ← Мікола Нікановіч.
  •••
  Цялячае захапленне — занадта бурнае або беспрычыннае захапленне.
  Цялячыя пяшчоты — празмерная або залішняя сентыментальнасць у праяўленні пачуццяў, ласкі.

❌

цялячы

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова цялячы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. цяля́чая м. цяля́чы н. цяля́чае мн. цяля́чыя
Родны каго? чаго?	ж. цяля́чай, цяля́чае м. цяля́чага н. цяля́чага мн. цяля́чых
Давальны каму? чаму?	ж. цяля́чай м. цяля́чаму н. цяля́чаму мн. цяля́чым
Вінавальны каго? што?	ж. цяля́чую м. цяля́чы (неадуш.), цяля́чага (адуш.) н. цяля́чае мн. цяля́чыя (неадуш.), цяля́чых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. цяля́чай, цяля́чаю м. цяля́чым н. цяля́чым мн. цяля́чымі
Месны у кім? у чым?	ж. цяля́чай м. цяля́чым н. цяля́чым мн. цяля́чых

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

Слова цялячы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

цялячы

Навігатар

Мемчыкі