вылюдненне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова вылюдненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	вылюдне́нне мн. вылюдне́нні
Родны каго? чаго?	вылюдне́ння мн. вылюдне́нняў
Давальны каму? чаму?	вылюдне́нню мн. вылюдне́нням
Вінавальны каго? што?	вылюдне́нне мн. вылюдне́нні
Творны кім? чым?	вылюдне́ннем мн. вылюдне́ннямі
Месны у кім? у чым?	вылюдне́нні мн. вылюдне́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пахваліся жонкаю не назаўтра пасля вяселля, а дзяцей маючы.

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць