чараўнічы — націск у слове, формы слова

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

чараўнічы, -ая, -ае.
1. Звязаны з чараўніцтвам; чарадзейны. У той час .. [Скарына] не мог вызваліцца ад рэлігійных уяўленняў аб прыродзе, аб сутнасці самога чалавека, аб духах, чараўнічых сілах і г. д. ← Мікалай Алексютовіч. Гаспадыня паспешна накрыла на стол, на ім, як па ўзмаху чараўнічай палачкі, з'явіліся талеркі з мясам, белым хлебам. ← М. Пятніцкі. На другі дзень цар устаў, паглядзеў у сваю чараўнічую кнігу. ← Алесь Якімовіч.
2. пераноснае значэнне Які зачароўвае, захапляе, прыносіць асалоду; чароўны. Усё гэта чараўнічае і любае людскому слыху шматгалоссе зліваецца ў адну мелодыю, у нейкі своеасаблівы ўрачысты гімн працы. ← Валянцін Мыслівец. Але той, хто наведаў хоць раз Чараўнічыя нашы мясціны, Не забудзе ніколі ён нас — Край блакітны і нашу гасціннасць. ← Павел Пруднікаў.

❌

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. чараўні́чая м. чараўні́чы н. чараўні́чае мн. чараўні́чыя
Родны каго? чаго?	ж. чараўні́чай, чараўні́чае м. чараўні́чага н. чараўні́чага мн. чараўні́чых
Давальны каму? чаму?	ж. чараўні́чай м. чараўні́чаму н. чараўні́чаму мн. чараўні́чым
Вінавальны каго? што?	ж. чараўні́чую м. чараўні́чы (неадуш.), чараўні́чага (адуш.) н. чараўні́чае мн. чараўні́чыя (неадуш.), чараўні́чых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. чараўні́чай, чараўні́чаю м. чараўні́чым н. чараўні́чым мн. чараўні́чымі
Месны у кім? у чым?	ж. чараўні́чай м. чараўні́чым н. чараўні́чым мн. чараўні́чых

Як павялічыць працягласць жыцця на 20 гадоў:
1. Фізічная актыўнасць.
2. Адмова ад курэння.
3. Ніякіх наркотыкаў.
4. Не злоўжываць алкаголем.
5. Правільнае харчаванне.
6. Здаровы сон.
7. Уменне кіраваць стрэсам.
8. Моцнае сацыяльнае ўзаемадачыненне.
9. У каго 9 жыццяў, тыя могуць не прытрымлівацца папярэдніх 8 правіл.

Слова чараўнічы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).