Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

чатырохкласны, -ая, -ае.
1. Які мае чатыры класы, складаецца з чатырох класаў. Чатырохкласная школа.
2. У аб'ёме чатырох класаў. Чатырохкласная адукацыя.

❌

чатырохкласны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова чатырохкласны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. чатырохкла́сная м. чатырохкла́сны н. чатырохкла́снае мн. чатырохкла́сныя
Родны каго? чаго?	ж. чатырохкла́снай, чатырохкла́снае м. чатырохкла́снага н. чатырохкла́снага мн. чатырохкла́сных
Давальны каму? чаму?	ж. чатырохкла́снай м. чатырохкла́снаму н. чатырохкла́снаму мн. чатырохкла́сным
Вінавальны каго? што?	ж. чатырохкла́сную м. чатырохкла́сны (неадуш.), чатырохкла́снага (адуш.) н. чатырохкла́снае мн. чатырохкла́сныя (неадуш.), чатырохкла́сных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. чатырохкла́снай, чатырохкла́снаю м. чатырохкла́сным н. чатырохкла́сным мн. чатырохкла́снымі
Месны у кім? у чым?	ж. чатырохкла́снай м. чатырохкла́сным н. чатырохкла́сным мн. чатырохкла́сных

скарбніца

добрае надвор'е — пагода
дрэннае надвор'е — непагадзь (зацяжная непагода)

хто дажджом косіць, той пагодаю сушыць (з нар.)

Запомніць вельмі проста:
ПЕРШАЯ канстытуцыя ў Еўропе,
ДРУГАЯ ў свеце,
ТРЭЦЯГА траўня.

03.05.1791
ВКЛ — Вельмі Крутыя Людзі.

Слова чатырохкласны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).