аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
чувя́чная
м. чувя́чны н. чувя́чнае мн. чувя́чныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
чувя́чнай, чувя́чнае
м. чувя́чнага н. чувя́чнага мн. чувя́чных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
чувя́чнай
м. чувя́чнаму н. чувя́чнаму мн. чувя́чным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
чувя́чную
м. чувя́чны (неадуш.), чувя́чнага (адуш.) н. чувя́чнае мн. чувя́чныя (неадуш.), чувя́чных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
чувя́чнай, чувя́чнаю
м. чувя́чным н. чувя́чным мн. чувя́чнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
чувя́чнай
м. чувя́чным н. чувя́чным мн. чувя́чных |
скарбніца
Гуляй, ды працу знай.
— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
čuviačny — беларуская лацінка
Слова чувячны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове чудзінскі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чува́шскі (8)
(9) кулябя́чны ‹
› чувя́к (5)
(8) чарвя́чны ‹
› чувя́чнік (8)
(6) свячны́ ‹
› чу́дзінскі (9)
(8) падзя́чны ‹
› чу́дзь (5)
(7) удзя́чны ‹
› чу́дскі (6)
(9) адудзя́чны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.