Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 чысты, -ая, -ае.
  1. Незабруджаны, незапэцканы. Чысты абрус. Чыстая падлога. ▪ [Маці] прынесла з каморы чыстае адзенне. ← Алесь Якімовіч. А на далоні мне З маўклівасцю ўрачыстай Садзіцца зорны снег, Даверлівы і чысты. ← Васіль Матэвушаў. // у знач. назоўнік чыстае, -ага, ніякі род Тое, што не забруджана, не запэцкана. Баляслаў вымыўся ўжо, .. уздзеў ужо ўсё чыстае. ← Кузьма Чорны. // Які ўтрымліваецца заўсёды ў чысціні; ахайны, дагледжаны. Гарадок быў зялёны, чысты, амаль цэлы, з брукаванымі вуліцамі і тратуарамі. ← Лідзія Арабей. А суседкі каля вокнаў, Як бы ўбачылі праяву: — Які чысты, які стройны, Які з твару маладжавы! ← Янка Купала.
  2. размоўнае слова Прызначаны не для штодзённых патрэб, а для ўрачыстых выпадкаў, для гасцей і пад. У чыстым пакоі прахрыпеў насценны гадзіннік і пачаў біць. ← Мікола Лобан. Таня трохі збянтэжылася, пачырванела. Кіўнула Вадзіму, а сама — барзджэй за дзверы, на чыстую палавіну хаты, прынесці яму крэсла. ← Уладзімір Паўлаў.
  3. Звязаны з тым, што не вельмі пэцкае, брудзіць, з тым, што патрабуе майстэрства, умення. — Паслужыў у арміі [Мікола], і давайце ўжо яму чыстую работу. ← Якуб Ермаловіч. // Выкананы, зроблены дакладна, акуратна, старанна, без хібаў. — Здорава! — з захапленнем сказала Галя. — Вось гэта работа! Чыстая работа. ← М. Пятніцкі. // Перапісаны, перароблены начыста; чыставы. Чысты экземпляр артыкула.
  4. Які мае адкрытую, нічым не занятую паверхню. Сам засценак стаяў сярод чыстага поля. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Перада мною адкрыўся чысты роўны схіл гары і ўнізе — шырокае возера. ← Іван Шамякін. // Не запознены нічым, не заняты літарамі, лічбамі, малюнкамі і пад. Кладзецца за радком радок На чысты ліст паперы. ← Марк Смагаровіч. — Калі ласка, вось тут, — сказала Эмілія, падаючы.. [рамесніку] чысты бланк. ← Янка Маўр. // Роўны, гладкі, без рабаціння і прышчоў (пра скуру). Твар [Волечкі], здаецца, прасвечваецца на танюсенькіх промнях месяца, такі чысты і прыгожы. ← Валянцін Мыслівец. Жвір, як і раней, быў прыгожы; толькі з чыстага твару, з вачэй знікла яго колішняя весялосць. ← Вячаслаў Адамчык. // размоўнае слова Поўны, сыты. Чорныя, смалістыя валасы, дзябёлы чысты карак, на ёмкіх плячах бялюткая шаўковая тэніска. ← Мікола Ракітны. // Бязвоблачны; не закрыты туманам. Ноч. Халодная зямлянка. Перастрэлка. Цішыня. Неба, чыстае, як шклянка, Тупат быстрага каня. ← Пятро Глебка. Дні — як адзін — сонечныя, лагодныя, неяк на дзіва чыстыя: усё навокал у ласкавай, дзівоснай яснасці. ← Іван Мележ. Хмары сышлі, неба было чыстае, вялікія і малыя зоры міргалі. ← Мікола Лупсякоў.
  5. Без пабочных дамешак ці з невялікімі дамешкамі. Чыстая шэрсць. Чыстае золата. ▪ Шарон Свой парабелум разглядаць пачаў, Дзе выбіты быў чыстым серабром Год, дзень вайны. ← Максім Танк. Сучасная тэхніка ў многіх выпадках патрабуе асабліва чыстых металаў. ← газета «Звязда». У адной з цыстэрнаў сапраўды быў чысты авіяцыйны бензін. ← Пампей Беразняк. / у пераноснае значэнне ужыв. Заснулі дрэвы ў пухавых Аснежаных уборах, І чыстым золатам на іх Ліюцца ціха зоры. ← Пятро Глебка. Сёння ж наваколле дрэмле ў ціхім сне, Марачы аб сонцы, кветках і вясне. Як на крыл[ах] вецер прынясе нам гром... А сняжынкі падаюць чыстым серабром. ← Мікола Хведаровіч. // Празрысты, не закаламучаны, не забруджаны (пра ваду). Ад вадакачкі цераз вуліцу цёк вузенькі раўчучок чыстай, як сляза, вады. ← Лідзія Арабей. Вада ў затоцы светлая, чыстая. ← Рыгор Ігнаценка. // Свежы, нядушны, няпыльны (пра паветра). Вуркочучы, на захад адыходзіла навальніца, і паветра было такое чыстае, што не мігцелі нават самыя далёкія агні. ← Уладзімір Карпаў. // Без пустазелля, без шкодных раслін (пра злакі). Чыстыя пасевы. // Не разведзены, не разбаўлены. Чысты спірт. // У якім растуць дрэвы адной пароды (пра лес, гай і пад.). За першай градой падлесных зараснікаў пайшоў лес чысты. ← Кузьма Чорны. Дарога павярнула пад Імшару і пайшла па чыстым сасновым бары. ← Іван Пташнікаў. // Не змешанай пароды, народжаны, выведзены без скрыжавання. Сабака чыстай пароды. Конь чыстай крыві. // Аднародны (пра колер). Чыстым блакітам У вочы глядзелі нябёсы. ← Аркадзь Куляшоў.
  6. Выразны, без шумаў, без дадатковых гукаў. Калі ж я неяк з ёй [Веранікай] спаткаўся, Загаварыўшы, як у сне, — Яна зірнула на мяне, І раптам з вус[наў] яе сарваўся Такі бязвінны, чысты смех, Што на яго злавацца — грэх. ← Максім Багдановіч. Чысты, звонкі спеў дразда прагучаў, як жалейка. ← Эдуард Самуйлёнак. Барашкін пазнаў.. голас [Людмілы] адразу — мяккі, крыху насмешлівы, пявучы і чысты. ← Алесь Савіцкі.
  7. Правільны, які адпавядае пэўным нормам, правілам (пра мову, склад і пад.). Камендант насустрач канвою загаварыў на чыстай рускай мове. ← Піліп Пестрак.
  8. пераноснае значэнне Маральна бездакорны, шчыры і сумленны, без брудных, карыслівых думак і дзеянняў. Чыстае сумленне. ▪ [Іван] быў вельмі сучасны — справядлівы і чысты. ← Сяргей Грахоўскі. [Сушынскі:] — Дзякую, што збераглі. Цяпер, па крайняй меры, я чысты перад вамі. ← Янка Скрыган. // Высокамаральны, узвышаны. Чыстыя імкненні. Чыстыя парыванні. ▪ У такой жанчыны павінны быць чыстыя пачуцці, як крынічная вада. ← Ігнат Дуброўскі. // Нявінны, бязгрэшны, цнатлівы. [Наталля:] Дзіцячая душа чыстая. ← Кандрат Крапіва. Вечаровай часінай Зазвінела [песня] ў цішы Нерастрачанай сілай Чыстай юнай душы. ← Ніл Гілевіч. // Які выражае высокую маральнасць, бязгрэшнасць. [Рагоўскі], гледзячы ў яе [Тоніны] даверлівыя, чыстыя вочы, раптам падумаў: «А што калі б я пастукаў у другія дзверы?». ← Клара Пішчыкава.
  9. пераноснае значэнне Які не мае ў сабе падману, хлусні. [Вера:] — Я зайздрошчу табе, што ты вось ходзіш па зямлі, вочы ў цябе такія чыстыя-чыстыя, як тваё сэрца. ← Міхась Лынькоў. // Вольны ад якіх-н. падазрэнняў, бездакорны. Палагея.. мела не зусім чыстую рэпутацыю і, апрача таго, славілася сваёй сварлівасцю. ← Іван Шамякін.
  10. Які застаецца пасля вылічэння чаго-н. Чысты даход. Чысты прыбытак. // Які маецца ў наяўнасці, наяўны (пра грошы). Мікуць і Міхал назаўтра раздумаліся і ад малатарні Банадысёвай адмовіліся, а запатрабавалі за работу чыстымі грашыма. ← Кузьма Чорны. / у знач. назоўнік чысты, -ага, мужчынскі род [Павал Андрэевіч:] — Але гэта што, людзі сотнямі тысяч чыстага бяруць!.. ← Платон Галавач.
  11. размоўнае слова Абсалютны, поўны. [Багдан:] — Ды калі сказаць чыстую праўду, то я... гэта самае... вельмі хацеў з вамі пабачыцца. ← Аляксей Кулакоўскі.
  12. размоўнае слова Сапраўдны. [Паўлінка:] Са старым, дык чыстая бяда.. Хоць ты яму кол на галаве чашы. ← Янка Купала. — Ах, Клава, ты — чыстае дзіця... Я хіба ведаў... А тут так павярнулася... — Ён [Язэп] памаўчаў крыху, як бы збіраючыся з думкамі. ← Алесь Асіпенка. // Які вельмі падобны на каго-, што-н. «Морж, чысты морж...» — думала.. [Майка], пазіраючы, як, ловячы агрубелым пальцам неўвароткі клавіш, Падудзік і соп і крахтаў. ← Міхась Лынькоў. [Глушачыха:] — Яўхім!.. Чысты Яўхім! Як дзве кроплі, падобна [дачка]! ← Іван Мележ.
  13. Не звязаны з практычным прымяненнем; процілеглае прыкладны. Чыстая тэорыя.
  •••
  Чыстае мастацтва — тое, што і мастацтва для мастацтва (гл. мастацтва).
  Чыстая вага гл. вага.
  Ад чыстага сэрца гл. сэрца.
  Вывесці на чыстую ваду гл. вывесці.
  Выйсці чыстым гл. выйсці.
  З чыстым сумленнем гл. сумленне.
  Прыняць за чыстую манету гл. прыняць.