STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
шва́грава
м. шва́граў н. шва́грава мн. шва́гравы |
| Родны каго? чаго? |
ж.
шва́гравай, шва́гравае
м. шва́гравага н. шва́гравага мн. шва́гравых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
шва́гравай
м. шва́граваму н. шва́граваму мн. шва́гравым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
шва́граву
м. шва́граў (неадуш.), шва́гравага (адуш.) н. шва́грава мн. шва́гравы (неадуш.), шва́гравых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
шва́гравай, шва́граваю
м. шва́гравым н. шва́гравым мн. шва́гравымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
шва́гравай
м. шва́гравым н. шва́гравым мн. шва́гравых |
скарбніца
Кожны гад мае свой яд. (прыказка)
У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
švahraŭ — беларуская лацінка
Слова шваграў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове шваечны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шва́гер (6)
(7) ку́хараў ‹
› шваге́рка (8)
(6) зу́браў ‹
› шва́гра (6)
(6) ся́браў ‹
› швагру́сь (8)
(8) аблздра́ў ‹
› швагрэ́ня (8)
(8) гарздра́ў ‹
› шва́ечны (7)
(11) Алякса́ндраў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
