Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

выпадковасць, -і, жаночы род
  1. Асаблівасць выпадковага.
  2. Нечаканая, непрадбачаная з'ява. Па шчаслівай выпадковасці.
  3. Акалічнасць, якая не абумоўлена непасрэднай прычынай. Людзі самі робяць сваю гісторыю, але да гэтага часу яны рабілі яе, не кіруючыся агульнай воляй па адзінаму агульнаму плану, нават у рамках пэўнага, абмежаванага, данага грамадства. Іх імкненні перакрыжоўваюцца, і ва ўсіх такіх грамадствах пануе з гэтай прычыны неабходнасць, дапаўненнем і формай праяўлення якой з'яўляецца выпадковасць. ← Фрыдрых Энгельс.

❌

выпадковасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова выпадковасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	выпадко́васць мн. выпадко́васці
Родны каго? чаго?	выпадко́васці мн. выпадко́васцяў, выпадко́васцей
Давальны каму? чаму?	выпадко́васці мн. выпадко́васцям
Вінавальны каго? што?	выпадко́васць мн. выпадко́васці
Творны кім? чым?	выпадко́васцю мн. выпадко́васцямі
Месны у кім? у чым?	выпадко́васці мн. выпадко́васцях
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

«Капэрус маёй яблыньцы!» — калі вецер зваліў яблыньку і дрэву гамон.

гэта як халэмус, толькі капэрус

Я дзве гадзіны стараюся і гатую на вячэру рызота з таматамі, базілікам, на белым віне. А муж кажа: «дзякуй, смачны рыс». І дабаўляе маянэз.

Слова выпадковасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік выпадковасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

выпадковасць

Навігатар

Мемчыкі