аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
шлячка́тая
м. шлячка́ты н. шлячка́тае мн. шлячка́тыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
шлячка́тай, шлячка́тае
м. шлячка́тага н. шлячка́тага мн. шлячка́тых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
шлячка́тай
м. шлячка́таму н. шлячка́таму мн. шлячка́тым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
шлячка́тую
м. шлячка́ты (неадуш.), шлячка́тага (адуш.) н. шлячка́тае мн. шлячка́тыя (неадуш.), шлячка́тых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
шлячка́тай, шлячка́таю
м. шлячка́тым н. шлячка́тым мн. шлячка́тымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
шлячка́тай
м. шлячка́тым н. шлячка́тым мн. шлячка́тых |
скарбніца
Якое жыццё — такія песні.
Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?
šliačkaty — беларуская лацінка
Слова шлячкаты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове шлячковы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шляхця́нчын (10)
(6) рука́ты ‹
› шля́цца (6)
(6) сука́ты ‹
› шля́чкавы (8)
(7) рачка́ты ‹
› шлячко́вы (8)
(7) языка́ты ‹
› шлячо́к (6)
(7) клыка́ты ‹
› шляя́ (4)
(8) стрыка́ты ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.