выпераджанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова выпераджанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	выпераджа́нне мн. выпераджа́нні
Родны каго? чаго?	выпераджа́ння мн. выпераджа́нняў
Давальны каму? чаму?	выпераджа́нню мн. выпераджа́нням
Вінавальны каго? што?	выпераджа́нне мн. выпераджа́нні
Творны кім? чым?	выпераджа́ннем мн. выпераджа́ннямі
Месны у кім? у чым?	выпераджа́нні мн. выпераджа́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.

— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!

vypieradžannie — беларуская лацінка

Слова выпераджанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: