аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова выпілаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
выпілава́нне мн. выпілава́нні |
| Родны каго? чаго? |
выпілава́ння мн. выпілава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
выпілава́нню мн. выпілава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
выпілава́нне мн. выпілава́нні |
| Творны кім? чым? |
выпілава́ннем мн. выпілава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
выпілава́нні мн. выпілава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
За высокім частаколам слівы смачнейшыя.
пішуцца разам, то-бок без прабелу:
збольшага, якраз, падчас
пісаць асобна:
на жаль
пісаць праз злучок:
то-бок
vypilavannie — беларуская лацінка
Слова выпілаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік выпілаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове выпілоўванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› выпіва́ць (8)
(11) адпілава́нне ‹
› выпіво́ха (8)
(12) падпілава́нне ‹
› выпіво́ха (8)
(10) спілава́нне ‹
› вы́пілаваны (10)
(9) сілава́нне ‹
› вы́пілаваны (10)
(10) пеклава́нне ‹
› выпілавацца (11)
(9) шклава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).