аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова выпінанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
выпіна́нне мн. выпіна́нні |
| Родны каго? чаго? |
выпіна́ння мн. выпіна́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
выпіна́нню мн. выпіна́нням |
| Вінавальны каго? што? |
выпіна́нне мн. выпіна́нні |
| Творны кім? чым? |
выпіна́ннем мн. выпіна́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
выпіна́нні мн. выпіна́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.
vypinannie — беларуская лацінка
Слова выпінанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік выпінанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове выпінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› выпі́льванне (11)
(9) адпіна́нне ‹
› выпі́льваць (10)
(10) распіна́нне ‹
› выпільны́ (8)
(8) упіна́нне ‹
› выпіна́цца (9)
(10) прыпіна́нне ‹
› выпіна́ць (8)
(7) хіна́нне ‹
› выпінды́рвацца (13)
(8) ахіна́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.