аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова выплюхванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
выплю́хванне мн. выплю́хванні |
| Родны каго? чаго? |
выплю́хвання мн. выплю́хванняў |
| Давальны каму? чаму? |
выплю́хванню мн. выплю́хванням |
| Вінавальны каго? што? |
выплю́хванне мн. выплю́хванні |
| Творны кім? чым? |
выплю́хваннем мн. выплю́хваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
выплю́хванні мн. выплю́хваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.
Толькі дурні ўвесь час ідуць наперад. Разумныя ідуць туды, куды ім трэба.
vypliuchvannie — беларуская лацінка
Слова выплюхванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік выплюхванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове выплятанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вы́плюханы (9)
(11) паплю́хванне ‹
› вы́плюхацца (10)
(13) пераплю́хванне ‹
› вы́плюхаць (9)
(12) расплю́хванне ‹
› выплю́хвацца (11)
(10) паню́хванне ‹
› выплю́хваць (10)
(12) пераню́хванне ‹
› вы́плюхнуты (10)
(11) праню́хванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.