STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

шыпячы, -ая, -ае.
1. З шыпеннем.
2. Шумны шчылінны пярэднеязычны зычны гук, пры вымаўленні якога язык прымае лыжкападобную форму. Калі ж заднеязычныя асновы г, к чаргуюцца з шыпячымі ж, ч, то ў клічнай форме такія назоўнікі заканчваюцца галосным а. ← Граматыка беларускай мовы (1962, 1966). / у знач. назоўнік шыпячыя, -ых. — Не расіла, — пасміхаецца Надзя: яна не выгаворвае шыпячых. ← Алена Васілевіч.

❌

аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

канцэпт

шыпячы

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова шыпячы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. шыпя́чая м. шыпя́чы н. шыпя́чае мн. шыпя́чыя
Родны каго? чаго?	ж. шыпя́чай, шыпя́чае м. шыпя́чага н. шыпя́чага мн. шыпя́чых
Давальны каму? чаму?	ж. шыпя́чай м. шыпя́чаму н. шыпя́чаму мн. шыпя́чым
Вінавальны каго? што?	ж. шыпя́чую м. шыпя́чы (неадуш.), шыпя́чага (адуш.) н. шыпя́чае мн. шыпя́чыя (неадуш.), шыпя́чых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. шыпя́чай, шыпя́чаю м. шыпя́чым н. шыпя́чым мн. шыпя́чымі
Месны у кім? у чым?	ж. шыпя́чай м. шыпя́чым н. шыпя́чым мн. шыпя́чых