выпрамленасць

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова выпрамленасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	выпрамленасць мн. —
Родны каго? чаго?	выпрамленасці мн. —
Давальны каму? чаму?	выпрамленасці мн. —
Вінавальны каго? што?	выпрамленасць мн. —
Творны кім? чым?	выпрамленасцю мн. —
Месны у кім? у чым?	выпрамленасці мн. —
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.

— Памятаеш, ты ўчора купіў бульбу? Пасля працы купі бульбу.
— А што з ёй здарылася? Яна сапсавалася?
— Не, яна буракі.

vypramlienasć — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік выпрамленасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове выпрамленне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› выпрамі́цель (11)

(12) вы́пукленасць ‹

› вы́праміцца (10)

(12) зацы́кленасць ‹

› вы́праміць (9)

(13) захла́мленасць ‹

выпрамленасць (13)

› выпрамле́нне (11)

(12) зазе́мленасць ‹

› вы́прамлены (10)

(11) узе́мленасць ‹

› вы́прамлены (10)

(13) прызе́мленасць ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Давайце нарэшце запомнім.
Беларуская памяншальная форма для піва — піўцо, зафіксавана ўва ўсіх нармальных слоўніках. Не расейскае «піўко», а «піўцо». Дзякуй.
Так пісаў Бядуля, Брыль, Лужанін і г. д.
Twitter: @paczvarny