выпырскванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова выпырскванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	выпы́рскванне мн. выпы́рскванні
Родны каго? чаго?	выпы́рсквання мн. выпы́рскванняў
Давальны каму? чаму?	выпы́рскванню мн. выпы́рскванням
Вінавальны каго? што?	выпы́рскванне мн. выпы́рскванні
Творны кім? чым?	выпы́рскваннем мн. выпы́рскваннямі
Месны у кім? у чым?	выпы́рскванні мн. выпы́рскваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Дайце мне гарбаты са смакам агульнай млявасці і абыякавасці да жыцця...
— Самагонкі?
— Так.

як правільна:
са смакам / з смакам / із смакам
?

vypyrskvannie — беларуская лацінка

Слова выпырскванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: