Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

выраб, -у, мужчынскі род
  1. Дзеянне паводле дзеяслоў вырабіць (у 1, 2 знач.).
  2. Якасны бок апрацоўкі чаго-н.
  3. Спосаб, від вытворчасці прадукцыі. Ручны выраб скур. Машынны выраб дэталей. Рэчы хатняга вырабу. ▪ Перад.. [дзедам] стаяла лямпа на меднай падстаўцы свайго вырабу. ← Змітрок Бядуля.
  4. пераважна мн. (вырабы, -аў). Вырабленыя рэчы; прадукт працы. Галантарэйныя вырабы. Завод жалезабетонных вырабаў. ▪ [Вадзім Аляксандравіч:] — Скура і футра паўночнага аленя ідзе на розныя прамысловыя вырабы. ← Віталі Вольскі.
  •••
  Аўчынка вырабу не варта гл. аўчынка.

❌

выраб

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова выраб
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	вы́раб мн. вы́рабы
Родны каго? чаго?	вы́рабу мн. вы́рабаў
Давальны каму? чаму?	вы́рабу мн. вы́рабам
Вінавальны каго? што?	вы́раб мн. вы́рабы
Творны кім? чым?	вы́рабам мн. вы́рабамі
Месны у кім? у чым?	вы́рабе мн. вы́рабах
Клічная форма	— мн. —

Хлеб даставаўся цяжка. Кінуць яго быў смяротны грэх. Абраніўшы, трэ было падняць кавалак, пацалаваць і сказаць: «Даруй, божухна». Хлеб абагаўлялі.

Уладзімір Караткевіч, «Зямля пад белымі крыламі»

Слова выраб (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік выраб — у родным, давальным, творным і месным склоне

выраб

Навігатар

Мемчыкі