юрыдычны — націск у слове, формы слова

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

юрыдычны, -ая, -ае.
  1. Звязаны з заканадаўствам, прававымі нормамі і іх практычным прымяненнем. Юрыдычнае пытанне. Юрыдычны доказ. Юрыдычная практыка. ▪ Пакуль школа не была яшчэ здадзена, Лабановіч адчуваў пад нагамі нейкі юрыдычны грунт, меў законную падставу заставацца там. ← Якуб Колас. // Звязаны з вывучэннем і навуковай распрацоўкай правазнаўства, юрыспрудэнцыі. Юрыдычная адукацыя. Юрыдычны факультэт. Юрыдычная тэрміналогія.
  2. Такі, які мае афіцыйнае, фармальнае права на што-н. Юрыдычны ўладальнік.
  3. Які мае адносіны да юрыста, складаецца з юрыстаў. Юрыдычная грамадскасць.
  •••
  Юрыдычная асоба гл. асоба.
  Юрыдычная кансультацыя — установа з калегіі адвакатаў для аказання юрыдычнай дапамогі насельніцтву і растлумачэння дзеючага заканадаўства.
  Юрыдычны акт — рашэнне дзяржаўнага органа, якое ўстанаўлівае пэўныя правы і абавязкі грамадзян, калектываў, арганізацый, ажыццяўленне якіх забяспечваецца дзейнасцю дзяржаўнага апарату і судоў.
   [Ад лац. juridicus — судовы.]

❌

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. юрыды́чная м. юрыды́чны н. юрыды́чнае мн. юрыды́чныя
Родны каго? чаго?	ж. юрыды́чнай, юрыды́чнае м. юрыды́чнага н. юрыды́чнага мн. юрыды́чных
Давальны каму? чаму?	ж. юрыды́чнай м. юрыды́чнаму н. юрыды́чнаму мн. юрыды́чным
Вінавальны каго? што?	ж. юрыды́чную м. юрыды́чны (неадуш.), юрыды́чнага (адуш.) н. юрыды́чнае мн. юрыды́чныя (неадуш.), юрыды́чных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. юрыды́чнай, юрыды́чнаю м. юрыды́чным н. юрыды́чным мн. юрыды́чнымі
Месны у кім? у чым?	ж. юрыды́чнай м. юрыды́чным н. юрыды́чным мн. юрыды́чных

Слова юрыдычны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).