аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова выраўноўвальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
выраўно́ўвальнік мн. выраўно́ўвальнікі |
| Родны каго? чаго? |
выраўно́ўвальніка мн. выраўно́ўвальнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
выраўно́ўвальніку мн. выраўно́ўвальнікам |
| Вінавальны каго? што? |
выраўно́ўвальнік мн. выраўно́ўвальнікі |
| Творны кім? чым? |
выраўно́ўвальнікам мн. выраўно́ўвальнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
выраўно́ўвальніку мн. выраўно́ўвальніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто чужога не шануе, свайго мець не будзе.
— Хвалюешся?
— Трохі.
— Першы раз?
— Не, я ўжо шмат разоў хвалявалася...
vyraŭnoŭvaĺnik — беларуская лацінка
Слова выраўноўвальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік выраўноўвальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове выраўноўванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вы́раўнены (9)
(11) ушчува́льнік ‹
› выра́ўнівацца (12)
(14) вылуго́ўвальнік ‹
› выра́ўніваць (11)
(14) ураўно́ўвальнік ‹
› выраўно́ўвальны (14)
(12) зама́хвальнік ‹
› выраўно́ўванне (13)
(14) вышту́рхвальнік ‹
› выраўно́ўвацца (13)
(10) выхва́льнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.