аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова аглушальнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аглуша́льнасць мн. аглуша́льнасці |
| Родны каго? чаго? |
аглуша́льнасці мн. аглуша́льнасцяў, аглуша́льнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
аглуша́льнасці мн. аглуша́льнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
аглуша́льнасць мн. аглуша́льнасці |
| Творны кім? чым? |
аглуша́льнасцю мн. аглуша́льнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
аглуша́льнасці мн. аглуша́льнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
валында — той, хто ходзіць без работы
— Дарагая, ты дзе?
— Еду ў заторы…
— Што, доўгі затор?
— Не ведаю. Я першая еду.
ahlušaĺnasć — беларуская лацінка
Слова аглушальнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аглушальнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аглушванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аглу́хшы (7)
(15) апусташа́льнасць ‹
› аглуша́льна (10)
(15) спусташа́льнасць ‹
› аглуша́льна-ра́дасны (18)
(14) памянша́льнасць ‹
› аглуша́льны (10)
(12) унуша́льнасць ‹
› аглу́шаны (8)
(15) непаруша́льнасць ‹
› аглу́шаны (8)
(12) зрушальнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).