Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 абарваць¹, -рву, -рвеш, -рве; -рвём, -рвяце; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Зрываючы, вызваліць што-н. ад чаго-н. Абарваць куст агрэсту. // Пазрываць што-н. з чаго-н. Абарваць спелыя ягады. ▪ Пытае шумны маладняк У дрэў старых: вятры якія Іх абарвалі так, Ствалы сагнулі векавыя? ← Максім Танк.
  2. Моцна нацягнуўшы, разарваць; адарваць частку чаго-н. або поўнасцю што-н. ад чаго-н. Ён абарваў брызент, якім ззаду быў завешаны кузаў. ← Ф. Янкоўскі.
  3. пераноснае значэнне Раптоўна і рэзка спыніць дзеянне, працяканне чаго-н. Абарваць размову. ▪ Разважанні камандзіра абарваў далёкі гарматы стрэл. ← Георгій Шчарбатаў.
  4. размоўнае слова Зарабіць, раздабыць што-н. Чалавек тут жыў бедны і рад быў абарваць капейку з якога-небудзь выпадку. ← Кузьма Чорны.
  5. пераноснае значэнне размоўнае слова Зрабіўшы рэзкую, грубую заўвагу, перапыніць каго-н., прымусіць змоўкнуць. Андрэй слухаў Івана і ледзь стрымліваўся, каб не абарваць яго рэзкім словам. ← Уладзімір Шахавец.
  6. Пашкодзіць, разарваць кусаючы; абкусаць. — Ах, ах! — крычыць пан. — Напусціце на яго [чорта] пару вепрукоў — няхай яны яму лыткі абарвуць! ← Алесь Якімовіч.
  •••
  Абарваць тэлефон — часта, многа званіць па тэлефоне.
 абарваць², -рве; закончанае трыванне
  Апухнуць і нагнаіцца; нарваць вакол. Палец абарваў.