Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 абвіць, абаўю, абаўеш, абаўе; прошлы час абвіў, -віла, -віло; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Абматаць што-н. чым-н. або што-н. вакол чаго-н. Абвіць провад ізаляцыйнай стужкай. // Апаясаць; акружыць. На галоўцы вянок з сініх васілёчкаў, А чырвон паясок Стан абвіў дзявочы. ← Янка Купала. [Ручай] То заскочыць у гай, То курган абаўе, Дзе сярдзіта бубніць, Дзе лагодна пяе. ← Якуб Колас.
  2. Размяшчаючыся вакол, па паверхні чаго-н., заплесці, пакрыць сабой (пра расліны). Абвіла яго [сына] таполя Каранямі, Атуліла маладзенькімі Лістамі. ← Максім Танк. На мужычым полі Цягнецца палоска... Зелле яе глушыць, Абвіла бярозка. ← Якуб Колас. // пераноснае значэнне Ахутаць, абвалачы, ахапіць з усіх бакоў (пра дым, туман і пад. Полымя зараз жа ўзнялося да палавіны лесу, абвіло яго сукі і галіны. ← Якуб Колас. // пераноснае значэнне Авалодаць, ахапіць, паланіць (пра пачуцці, перажыванні, жаданні і пад.). Ідзе жыццё чародкай казкай, Душу абвіў цудоўны чар, На свет глядзяць з вясёлай ласкай Дзяўчына, хлопец, мал і стар. ← Янка Купала. Ты, рачулка, шнурочак Дняпра, Гэты лес ціхім смуткам абві. ← Аляксей Пысін.
  3. Абхапіць, абняць рукамі. Хлопчык абвіў бацькаву шыю і нечакана моцна сціснуў яе. ← Уладзімір Карпаў.