абдуць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў абдуць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	абду́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я абду́ю мы абду́ем ты абду́еш вы абду́еце ён, яна, яно абду́е яны абду́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. абду́ла м. абду́ў н. абду́ла мн. абду́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты абду́й вы абду́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	абду́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Слова — вецер, а пісьмо — грунт.

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

abduć — беларуская лацінка

Слова абдуць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: