Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 аблажыць, -лажу, -ложыш, -ложыць; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Абкласці каго-, што-н. з усіх бакоў; акружыць чым-н. Аблажыць градку дзёрнам. Аблажыць хворага падушкамі.
  2. Аздабляючы, упрыгожваючы, пакрыць паверхню чаго-н., чым-н.; абліцаваць. Аблажыць сцены мармурам. // Абкантаваць, абшыць па краях. Аблажыць аксамітам рукавы і каўнер.
  3. Пакрыць, ахінуць суцэльнай заслонай; абвалачы. Ён [цягнік] збавіў ход імклівы трошкі, Адхоны дымам аблажыў. ← Міхась Калачынскі. / у безасабовая форма ужыв. Усё неба аблажыла. // безасабовая форма Пры хваробе пакрыць (горла, язык) белым налётам. Горла аблажыла.
  4. Акружыць войскам; асадзіць. Аблажыць крэпасць. ▪ Мала таго, што рэспубліку аблажылі з усіх бакоў інтэрвенты і белагвардзейцы, — на яе насоўваецца жахлівая здань голаду. ← Мікола Гамолка.
  5. Абавязаць да выплаты чаго-н. Аблажыць падаткам.
  6. Адвярнуць, апусціць, расправіць. Аблажыць каўнер.
  7. размоўнае слова Паваліць, абваліць; забіць. Сабак жа завёў, што каня аблажыць могуць. ← Іван Кірэйчык. Ён слухаў разам з намі воўчыя песні і расказваў, як учора ноччу конюх у іх на участку з кладоўкі праз акно аблажыў аднаго старога канятніка. ← Іван Пташнікаў. // Зрэзаць, ссячы. Аблажыць сасну. ▪ Гектараў трыццаць мужчыны ўжо аблажылі, і яна [трава] ляжыць у пракосах. ← Раман Сабаленка.
  8. размоўнае слова Груба аблаяць. Гальяш, не вытрымаўшы, аблажыў сялян моцным слаўцом. ← Ілья Гурскі.