STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова высненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
высне́нне мн. высне́нні |
| Родны каго? чаго? |
высне́ння мн. высне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
высне́нню мн. высне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
высне́нне мн. высне́нні |
| Творны кім? чым? |
высне́ннем мн. высне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
высне́нні мн. высне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Цяжка глядзець на вусны, якія не можаш пацалаваць, і на цёплую машыну, у якую не можаш сесці.
vysniennie — беларуская лацінка
Слова высненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік высненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове выснова + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вы́снаваны (9)
(9) бро́сненне ‹
› вы́снавацца (10)
(9) брусне́нне ‹
› вы́снаваць (9)
(11) забрусне́нне ‹
› вы́снены (7)
(9) прысне́нне ‹
› вы́снены (7)
(9) альсненне ‹
› вы́сніць (7)
(9) заясне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Гродна