вытрушванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова вытрушванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	вытру́шванне мн. вытру́шванні
Родны каго? чаго?	вытру́швання мн. вытру́шванняў
Давальны каму? чаму?	вытру́шванню мн. вытру́шванням
Вінавальны каго? што?	вытру́шванне мн. вытру́шванні
Творны кім? чым?	вытру́шваннем мн. вытру́шваннямі
Месны у кім? у чым?	вытру́шванні мн. вытру́шваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

аняго́ж, аня́ж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо

— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!

vytrušvannie — беларуская лацінка

Слова вытрушванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік вытрушванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вытрушчванне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› вытручэ́нне (10)

(13) ператру́шванне ‹

› вы́трушаны (9)

(10) стру́шванне ‹

› вы́трушаны (9)

(12) растру́шванне ‹

вытру́шванне (11)

› вытру́швацца (11)

(12) прытру́шванне ‹

› вытру́шваць (10)

(11) ацяру́шванне ‹

› вы́трушчаны (10)

(12) зацяру́шванне ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Давайце нарэшце запомнім.
Беларуская памяншальная форма для піва — піўцо, зафіксавана ўва ўсіх нармальных слоўніках. Не расейскае «піўко», а «піўцо». Дзякуй.
Так пісаў Бядуля, Брыль, Лужанін і г. д.
Twitter: @paczvarny