аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вытуманьванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вытума́ньванне мн. вытума́ньванні |
| Родны каго? чаго? |
вытума́ньвання мн. вытума́ньванняў |
| Давальны каму? чаму? |
вытума́ньванню мн. вытума́ньванням |
| Вінавальны каго? што? |
вытума́ньванне мн. вытума́ньванні |
| Творны кім? чым? |
вытума́ньваннем мн. вытума́ньваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
вытума́ньванні мн. вытума́ньваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пазычаеш чужое на час, а аддаеш сваё і назаўсёды.
— Вы таксама прыйшлі адпачынак прасіць?
— Так.
— Пярдак.
vytumańvannie — беларуская лацінка
Слова вытуманьванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вытуманьванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вытупванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вытуля́ць (8)
(13) адурма́ньванне ‹
› вы́туманены (10)
(14) задурма́ньванне ‹
› вы́туманіць (10)
(13) затума́ньванне ‹
› вытума́ньваць (12)
(11) выма́ньванне ‹
› выту́пванне (10)
(12) прыма́ньванне ‹
› выту́пваць (9)
(16) амусульма́ньванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.