Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 адазвацца, адзавуся, адзавешся, адзавецца; адзавёмся, адзавяцеся; закончанае трыванне
  1. Адказаць на кліч, адгукнуцца. — Ці ты помніш той бор, Дзе я клікаў цябе, А ты моўчкі пайшла, Адазвацца, хоць блізка была, Не змагла? ← Аркадзь Куляшоў. Сеўшы ў човен хісткі, Я ізноў гукаю: — Дзе ты? Адзавіся! Я даўно шукаю. ← Ніл Гілевіч. // пераноснае значэнне; на што і без дапаўнення Аднесціся спачувальна да чаго-н.; адказаць якім-н. пачуццём на што-н. Адазвацца на заклік. Адазвацца на просьбу. ▪ Сэрца яго [Мікалая] адазвалася радасным стукам. ← Уладзімір Дамашэвіч.
  2. Падаць голас, абазвацца. Патапчык ехаў сабе наперадзе і нават ні разу не адазваўся. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  3. Прагучаць у адказ на які-н. гук, удар. Ледзь чутным трымценнем яму [матору] адазвалася ў вокнах шыбы. ← Уладзімір Карпаў. // Адбіцца (пра гукі). Уздоўж ракі імклівым віхрам пракацілася рэха і адазвалася недзе далёка ў лесе. ← Аляксей Кулакоўскі.
  4. чым, у кім-чым. Выклікаць сабою якое-н. пачуццё, адчуванне і пад. Смерць Хвядоса Шынклера адазвалася вялікім болем у сэрцах тых, хто асабіста ведаў яго, хто быў звязаны з ім ніцямі дружбы. ← Лідзія Арабей.
  5. Выказаць сваю думку аб кім-, чым-н., даць ацэнку каму-, чаму-н. Мікола, каб неяк выклікаць юнака на шчырую гутарку, сам пачаў расказваць пра сябе. Пра сваю працу, пра сваю вышэйшую адукацыю, аб якой, магчыма, знарок адазваўся зняважліва, — гэта і запомніў Вадзім. ← Леанід Гаўрылкін.
  6. Даць сябе адчуць, выявіцца. Адчувала.. [Люба] сябе, як разарваная на кавалкі.. Вельмі можа быць, што гэта адазвалася спрацаванасць. ← Кузьма Чорны. [Паўлінка:] Памагаў [бацька], пакуль не ўбачыў, што трэба і дачкою памагчы, а як да гэтага стала даходзіць, вось у ім і адазвалася шляхецкая фанабэрыя. ← Янка Купала.