Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 адбіць, адаб'ю, адаб'еш, адаб'е; адаб'ём, адаб'яце; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Ударамі адкалоць, адшчапіць, адарваць, адкрышыць (частку цэлага або што-н. прымацаванае). [Крамарэвіч] падняў камень, адбіў прабой і адчыніў сенцы. ← Кузьма Чорны. Камандзіру разведкі, Адаму Бухаўцу, разрыўною куляй адбіла ў запясці правуюруку. ← Янка Брыль. // Адкрыць, адчыніць што-н. забітае. Адбіць дзверы, дошку.
  2. Сустрэчным ударам адкінуць. Праходзіла мінута за мінутай, а мне ўсё не ўдавалася адбіць яшчэ ніводнага мяча. ← Аляксей Карпюк. // Паспяхова абараняючыся, прымусіць адступіць; аказваючы моцнае супраціўленне, спыніць (напад, атаку і пад.). Праз некалькі хвілін Арсен быў ужо ў артылерыстаў, перад якімі стаяла задача адбіць наступленне варожых танкаў. ← Павел Кавалёў. Сталі радзіцца [звяры], Як быць, Як напад ваўка адбіць. ← Міхась Калачынскі. // пераноснае значэнне Адказваючы на абвінавачанні, прыдзіркі і пад., абвергнуць іх. Бальшавікі адбілі ўсе атакі праціўнікаў, якія спрабавалі раззброіць расійскі пралетарыят. ← газета «Звязда».
  3. Сілаю, з боем адабраць каго-, што-н., вярнуць захопленае. Натоўп кінуўся на паліцэйскі ўчастак і з поспехам адбіў арыштаваных таварышаў. ← Максім Гарэцкі. Мы раніцой адбілі гэту вёску. ← Пімен Панчанка.
  4. размоўнае слова Прывабіць, прыцягнуць да сябе, выклікаць любоў да сябе, прымусіўшы аддаліцца ад другога. [Жлукта:] Гэты палкі юнак хоча адбіць у мяне маю жонку. ← Кандрат Крапіва. // Аддаліць, адхіліць каго-, што-н. ад чаго-н. або каго-н. Адбіць пакупнікоў.
  5. Прымусіць баяцца што-н. рабіць, знішчыць, адабраць (ахвоту, жаданне, памяць і пад.). [Прыстром] хацеў давесці Дзерашу больш яскрава беззаганнасць сваёй тэорыі, сваіх думак, раз назаўсёды адбіць у таго ахвоту спрачацца. ← Хвядос Шынклер. Можа гора і ўтрапенне апошніх дзён адбілі ў .. [Аўдоцці] памяць, замутнілі розум? ← Іван Мележ.
  6. Адкінуць у адваротным кірунку (прамені, гук і пад.).
  7. Адлюстраваць што-н. на сваёй гладкай, бліскучай паверхні. І раніцай дарога, добра ўмытая, Пасерабрылася, у асфальце чыстым Адбіла сонца з яснымі блакітамі, Паркан гародчыкаў і лес расісты. ← Міхась Калачынскі. Алеся, бедная Алеся, Краса наднёманскіх дзяўчат! Ты сінь азёрнага Палесся Адбіла ў сонечных вачах. ← Паўлюк Трус. // Адлюстраваць у вобразах, паняццях; выказаць.
  8. Выявіць, даць вонкавае праяўленне (пачуццям, стану і пад.).
  9. Выстукаць рытмічнымі ўдарамі. Другі [хлопец], у сіняй кашулі з вышытым каўняром, сарваўся б з месца, адбіў бы чачотку. ← Яўген Васілёнак. // Адзначыць ударамі, звонам. Гадзіннік адбіў дванаццаць. // Перадаць па тэлеграфе. [Маргарыта:] — Яе думала, што.. [Барыс] не дабярэ часу пісьма людскага напісаць. Адну тэлеграму адбіў: не турбуйся, цалую. ← Янка Скрыган.
  10. Ударам (ударамі) пашкодзіць што-н., зрабіць балючым. Яшчэ і дагэтуль усе ў вёсцы памяталі, як.. [Грамабой] адбіў печані Сідараваму хлапцу, калі той незнарок упусціў карову ў Грамабоеву віку. ← Кандрат Крапіва.
  11. Завастрыць лязо касы, б'ючы малатком.
  12. Аддзяліць, перагарадзіўшы. Гэтаму сталу ўжо і месца падрыхтавалі: высокай фанернай фарбаванай шырмай адбілі кавалак пакоя з акном і дзвярыма проста ў калідор. ← Кузьма Чорны. // Абмераўшы, выдзеліць участак чаго-н. Усім хацелася на свае вочы бачыць, што робіцца, дзе каму які ўчастак адаб'юць. ← Платон Галавач.
  13. Правесці лінію ударам вяроўкі або шнура. // Паставіць кляймо.
  14. Пабіць (расліны, пасевы). Град адбіў жыта.
  •••
  Глузды адбіць — пабоямі пашкодзіць разумовую дзейнасць каго-н.
  Ногі адбіць (збіць, набіць) — моцна натаміць ногі, доўга ходзячы. Дзед Тодар здрыгануўся, ступіў да стала: — Нічога не прыдумаеш. Вілія і пад лёдам шалёная... Ногі мы адбілі, цэлыя суткі не прысеўшы. ← Іван Пташнікаў.
  Адбіць паклон — пакланіцца. [Бабка] закончыла нарэшце сваю малітву і адбіла апошні паклон. ← Клаўдзія Каліна.