адвербіялізоўвацца

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
зваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў адвербіялізоўвацца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	адвербіялізо́ўвацца
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я адвербіялізо́ўваюся мы адвербіялізо́ўваемся ты адвербіялізо́ўваешся вы адвербіялізо́ўваецеся ён, яна, яно адвербіялізо́ўваецца яны адвербіялізо́ўваюцца
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. адвербіялізо́ўвалася м. адвербіялізо́ўваўся н. адвербіялізо́ўвалася мн. адвербіялізо́ўваліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты адвербіялізо́ўвайся вы адвербіялізо́ўвайцеся
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	адвербіялізо́ўваючыся

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

advierbijalizoŭvacca — беларуская лацінка

Слова адвербіялізоўвацца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: