адвучацца

у слоўніках не сустракаецца

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
зваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў адвучацца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	адвучацца
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я адвучаюся мы адвучаемся ты адвучаешся вы адвучаецеся ён, яна, яно адвучаецца яны адвучаюцца
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. адвучалася м. адвучаўся н. адвучалася мн. адвучаліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты адвучайся вы адвучайцеся
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	адвучаючыся

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

advučacca — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА