адзычваць

гэта

— пазычаць што-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў адзычваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	адзы́чваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я адзы́чваю мы адзы́чваем ты адзы́чваеш вы адзы́чваеце ён, яна, яно адзы́чвае яны адзы́чваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. адзы́чвала м. адзы́чваў н. адзы́чвала мн. адзы́чвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты адзы́чвай вы адзы́чвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	адзы́чваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

— Родненькая, што ты будзеш есці?
— А ў нас ёсць хлябок?
— Ёсць.
— А масліца?
— І масліца ёсць.
— А каўбаска?
— І каўбаска ёсць.
— Я буду аладачкі…

adzyčvać — беларуская лацінка

Слова адзычваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: