Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 адкінуць, -ну, -неш, -не; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Кінуўшы, перамясціць убок, назад, наперад. [Карн] папляваў у далоні, глыбока капнуў рыдлёўкай старое вогнішча, адкінуў зямлю ўбок. ← Іван Шамякін. // Рэзка, з сілай адштурхнуць, адвесці ад сябе каго-, што-н. [Лёдзя] адкінула Яўгенавы рукі, усхапілася і адышла ад акна. ← Уладзімір Карпаў. / у безасабовая форма ужыв. З усёй сілы Алег націснуў на кнопку, і яго адразу адкінула назад. ← Мікола Гамолка. // пераноснае значэнне Вярнуць да пройдзенай стадыі ў развіцці чаго-н. А вайна ўсё адкінула назад, сям'ю па свеце раскідала. ← Павел Кавалёў.
  2. Атакаваўшы, прымусіць адступіць. Натхнёныя першай удачай, танкісты Анішчанкі кінуліся ў атаку і пасля кароткага жорсткага бою адкінулі ворага. ← Ілья Гурскі.
  3. Не прыняць чаго-н., адмовіцца ад чаго-н. Ці ж кепска ў свой мізэрны бюджэт уключыць рублёў пятнаццаць за скуру ліса.. Хто ж адкіне гэта? ← Хвядос Шынклер. [Стафанковіч унуку:] — Я табе прынясу, .. падарую, рабі, што сабе хочаш, такія рэчы, што ніхто не адкіне. ← Кузьма Чорны. // пераноснае значэнне Вызваліцца, адмовіцца ад якіх-н. прывычак, думак, пачуццяў і пад. Хлопцы адкінулі ў адносінах да Маі ранейшае панібрацтва і стараліся быць галантнымі. ← Аляксей Карпюк. Перш за ўсё, як зусім Непатрэбную рэч, Жаль, што сэрца сціскаў мне, Адкінуў я прэч. ← Аркадзь Куляшоў.
  4. Адвесці ўбок ці апусціць уніз што-н., замацаванае адным краем. Хвошч адамкнуў куфэрак, адкінуў вечка і задаволена пацёр твар абедзвюма рукамі. ← Мікола Лупсякоў. // Рэзкім рухам адвярнуць, адагнуць край чаго-н., што звісае, пакрывае. Адкінуць з грудзей коўдру. ▪ Вольга адкінула з ілба непакорную пасму валасоў і з дакорам паківала галавой. ← Міхась Даніленка. // Адвесці назад, убок; закінуць (галаву, руку, нагу). Пан узяў рог пакручасты, Пазалочаны, блішчасты, Важна выставіў нагу, Галаву крыху адкінуў Ды расправіў грудзі, спіну І ў ражок той тру-гу-гу. ← Якуб Колас.
  5. Зменшыць на пэўную колькасць пры адыманні; адняць. Адкінуць сем ад пятнаццаці. // Не прыняць пад увагу пры лічэнні, ацэнцы каго-, чаго-н. Улічыць галоўнае, адкінуць выпадковае.
  6. Вярнуць чужое (знойдзенае, украдзенае і пад.); падкінуць.
  7. безасабовая форма Вярнуцца (пра хваробу). Ён быў прастудзіўся, не вылежаў, пайшоў рамантаваць свой грузавік, і яго адкінула зноў. ← часопіс «Работніца і сялянка».
  8. Адбіць, стварыць (цень, водсвет і пад.). Электрычнае святло адкінула роўны водсвет на людскія твары. У стэпе, залітым месячным святлом, курган адкінуў густы цень.
  •••
  Адкінуць хвост (ногі, капыты) — захварэць, памерці.