аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вышукванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вышу́кванне мн. вышу́кванні |
| Родны каго? чаго? |
вышу́квання мн. вышу́кванняў |
| Давальны каму? чаму? |
вышу́кванню мн. вышу́кванням |
| Вінавальны каго? што? |
вышу́кванне мн. вышу́кванні |
| Творны кім? чым? |
вышу́кваннем мн. вышу́кваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
вышу́кванні мн. вышу́кваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Няма лепшай рэчы, як свіныя плечы.
У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
vyšukvannie — беларуская лацінка
Слова вышукванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вышукванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вышчалка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вы́шуканы (8)
(10) адшу́кванне ‹
› вы́шукацца (9)
(11) падшу́кванне ‹
› вы́шукаць (8)
(11) расшу́кванне ‹
› вышу́квацца (10)
(11) прышу́кванне ‹
› вышу́кваць (9)
(11) пача́ўкванне ‹
› вышукны́ (7)
(10) уто́ўкванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.