адрумзаць

гэта

— скончыць перарывіста і надакучліва плакаць

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў адрумзаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	адру́мзаць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я адру́мзаю мы адру́мзаем ты адру́мзаеш вы адру́мзаеце ён, яна, яно адру́мзае яны адру́мзаюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. адру́мзала м. адру́мзаў н. адру́мзала мн. адру́мзалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты адру́мзай вы адру́мзайце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	адру́мзаўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Калі мне не падабаюцца алівы — я іх не ем. Я не заходжу да аліў на старонку, не цікаўлюся іхным жыццём і не абмяркоўваю гэтыя сраныя алівы.

І я зусім не пра алівы.

adrumzać — беларуская лацінка

Слова адрумзаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: