Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 адхадзіць, -хаджу, -ходзіш, -ходзіць; закончанае трыванне
  1. Прахадзіць куды-н., дзе-н. пэўны час. Такі ўжо заведзены лад у паноў: хто не адходзіць у школу да чатырнаццаці год — плаці штраф або адседжвай у каталажцы пры гміне. ← Янка Брыль. [Ёська:] — Прыйшоў дадому, тут табе толькі ведай гуляй, на вячоркі хадзі, а ён лёг і ляжыць. — Я пасля сваё адхаджу, — сказаў Кастусь, — як ачуняю. ← Платон Галавач.
  2. Скончыць, перастаць хадзіць па якой-н. прычыне. — Не-е, сусед. Прыйшоў адвітацца. Мне ўжо тут не жыць. Не жылец я ў Лонве... — [Парыпан] уздыхнуў і нагнуўся над сталом, загаварыў цішэй. — Адхадзіў я сваё па лесе... ← Іван Пташнікаў.
  3. размоўнае слова Адлупцаваць каго-н. чым-н. [Ахрэм:] На цябе не крычаць трэба, а вось гэтым кіем адхадзіць. ← Кастусь Губарэвіч. Нават і пасля таго, як шафёр добра адхадзіў мяне скуранымі рукавіцамі за тое, што я пачапіўся за борт, думка працаваць на аўтамашыне не пакідала мяне. ← Мікола Сергіевіч.
  4. Клопатамі, пільным доглядам выратаваць ад смерці; адхаяць. [Начхім:] — [Каржаневіча] накіравалі ў шпіталь. Ледзь адхадзілі, а потым камісавалі. ← Антон Алешка. [Жанчына:] — А гэтага бычка, што я ледзь адхадзіла, яшчэ паіць трэба. ← Аляксей Кулакоўскі.
  •••
  Адхадзіць ногі — змарыцца, стаміцца (ад хады).