Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 адчыніць, -чыню, -чыніш, -чыніць; закончанае трыванне, што.
  1. Адводзячы, знімаючы або адстаўляючы ўбок тое, чым перакрыты ўваход ці выхад, пройма ў якое-н. памяшканне, у якую-н. пасудзіну і пад., зрабіць даступнай унутраную або знешнюю прастору; адкрыць; процілеглае зачыніць. Адчыніць хату. ▪ Вярнуўся Сцёпка з паходу на досвіце, ціхенька адчыніў адрынку, дзе спалі двое меншых яго братоў, Алесь і Юрка. ← Якуб Колас. // Зняць накрыўку; адвесці дзверы і пад. Адчыніць вароты. ▪ Данік не вытрымаў, узлез з каленьмі на акно, адчыніў фортачку і задрыжаў — не то ад холаду, не то ад голасу жанчыны. ← Янка Брыль. // Пусціць у памяшканне, даць увайсці каму-н. [Рыгор] падняўся на ўсходы да свае кватэры і пазваніў. Ніхто не з'яўляўся адчыніць. ← Цішка Гартны.
  2. Тое, што і адкрыць (у 3 знач.). Падабраўшы з сваіх «хлопаў» хлапцоў і дзяўчат, [пан Вашамірскі] адчыніў у сябе студыю. ← Змітрок Бядуля. [Андрэй:] — Часцей заязджайце, ды, калі можна, кніжак і газетак нам сюды прышліце: на гэту зіму школку думаем адчыніць. ← Міхась Чарот.
  •••
  Адчыніць дзверы — а) даць шырокую дарогу для свабоднага паступлення куды-н., стварыць спрыяльныя ўмовы; б) зайсці, наведаць.