Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 адысці, адыду, адыдзеш, адыдзе; прошлы час адышоў, -шла, -шло; загадны лад адыдзі; закончанае трыванне
  1. Пакінуць ранейшае месца; ідучы, аддаліцца ад каго-, чаго-н. Ілька адышоў ад вогнішча на ўзгорак. ← Васіль Каваль. Прабіраючыся праз заросшае кустамі балота, Палазок адышоў далёка ўправа і згубіў сяброў. ← Якуб Колас. // размоўнае слова Пайсці, адправіцца куды-н. Дзеці адышлі ў майстэрню і моўчкі селі за кравецкім сталом. ← Піліп Пестрак. // Адправіцца з месца стаянкі па свайму маршруту. Аўтобус ужо даўно адышоў, а.. [дзяўчына] усё ніяк не магла скрануцца з месца. ← Анатоль Астрэйка. // Перайсці жыць у новае месца, пакінуўшы хату, родных; аддзяліцца. І рад бы быў стары Верамейчык, каб сын адышоў куды-небудзь з хаты.. Але, як відаць, нікуды не думае адыходзіць Юзік. ← Кандрат Крапіва. // Перамясціцца, аддаліцца (пра падзеі, з'явы прыроды і пад.). Ваенная хваля адышла на захад і ў горадзе паспакайнела. ← Кузьма Чорны. Сонца даўно адышло за небасхіл. ← Платон Галавач. // пераноснае значэнне Падняцца ў якіх-н. адносінах на вышэйшую ступень. Сын не далёка адышоў ад бацькі. // Пакінуць свае ранейшыя пазіцыі; адступіць. Казакі зняліся з пазіцыі і адышлі за Нёман. ← Янка Брыль.
  2. пераноснае значэнне Перастаць займацца якой-н. справай, пакінуць ранейшы занятак. Адысці ад літаратуры. // Адхіліцца ад ранейшага напрамку ў рабоце, гутарцы, разважаннях і пад. Адысці ад тэмы размовы. ▪ Мастацкая праўда дыктавала пісьменніку [Петрусю Броўку] задачу дзейнічаць не па шаблону, можна нават сказаць, павярнуць трошачкі стырно, адысці ад логікі завяршэння вобраза героя. ← Алесь Кучар. // Парваць сувязь з кім-, чым-н.; зрабіцца далёкім, чужым для каго-, чаго-н. Ад людзей адбіўся Габрусь. Ад жыцця агульнага, таварыскага адышоў. ← Хвядос Шынклер.
  3. Адстаць, аддзяліцца, перастаць шчыльна прылягаць да чаго-н. Завесы адышлі. ▪ Нарэшце камень павярнуўся і адышоў ад сцяны. ← Лідзія Арабей.
  4. Дайсці да звычайнага, нармальнага стану; перастаць хварэць, адчуваць недамаганне. Малая ўжо за гэты час адышла, адужала. ← Алена Васілевіч. З якой дарогі ні вяртаўся б Ваўчок якія б клопаты яго ні турбавалі, ён ведаў, што дома адыдзе, адпачне, збярэцца з думкамі і сіламі. ← Тарас Хадкевіч. // Зрабіцца зноў адчувальным, рухомым (аб змерзлых, здранцвелых частках цела). Рукі сагрэліся і адышлі. ▪ — Нідзе так асабліва і не баліць, — удзячна адказаў Даніла, — калені толькі нібы мурашкі пакусваюць, але дарма, адыдуць, — калі.. патру.. рукамі. ← Аляксей Кулакоўскі. // Супакоіцца, прыйсці ў сябе пасля зведанага перапалоху, гневу, хвалявання і пад. Юрка ўжо адышоў ад разгубленасці. ← Янка Брыль. У вачах Каралёва былі зларадныя агеньчыкі, а Дрозд яшчэ не адышоў ад перапуду. ← Аляксей Карпюк. // Дайсці да ранейшага стану; адтаць, адагрэцца, ажыць (пра глебу, расліны і пад.). Зямля адышла. ▪ Дрэвы ў дзедавым садку ў вайну абгарэлі, але за гэты час некаторыя з іх адышлі, дзед пасадзіў некалькі новых яблынь. ← Іван Грамовіч.
  5. Перайсці ва ўласнасць каго-н. другога. Цяпер сэрца старога радуецца: не толькі сенажаць, але і панскае поле за рэчкай і па гэты бок адышло круплянскаму калгасу. ← Раман Сабаленка.
  6. Закончыцца, мінуць. Абед адышоў. Жніво адышло. ▪ Будзем жыць мы без панскай апёкі. Адышла, адцвіла іх пара. І панам не вярнуцца. ← Якуб Колас. // Перастаць існаваць зрабіцца гісторыяй, мінуўшчынай, легендай. Тых часін, што адышлі ў туманы, засталіся сведкамі курганы. ← Артур Вольскі. // Памерці. Я ўспомніў маё знаёмства з Міхаілам Міхайлавічам [Прышвіным] .. і думаў, што добра вось так: зрабіць усё што мог і адысці. ← Янка Брыль.
  7. закончанае трыванне да адыходзіць (у 2 знач.).
  8. размоўнае слова Перастаць дакучаць, турбаваць. [Міхал] ірвануў.. [Зосю] за руку: — Адыдзі! ← Кузьма Чорны.
  •••
  Адысці на задні (на другі план) — страціць актуальнасць, стаць другарадным.
  Адысці ў нябыт (у мінулае) — не астацца ў памяці людзей.